Pinar KOÇKANSOY*
Söke Hilmi Firat Anadolu Lisesi
AYDIN
Canım Annem;
Sana yazdığım bu kaçıncı mektup bilemiyorum, kaçıncı yırtılmaya mahkûm
olan ya da başucuna koyulup öylece bir rüzgârla savrulan kaçıncı
kâğıt... Bu yazdıklarımı okuyamaman öyle üzüyor ki beni, anlatamıyorum
sana ruhumun parçalanmış hâlini.
Sarı bir mumun, kör ışığının gölgesinde, ellerim titreyerek, gözlerimden
damlalar akıtarak yazıyorum bu mektubu, tıpkı öncekiler gibi...
Yazdıkça hatırlıyorum seni, senle dolup taşan günlerimi ve
tek başıma kaldığım, ömür boyu sensizliğe mahkûm olduğum günü...
Karanlık geceleri düşünüyorum hep, yalnızlığımın ortak dostlarını...Yıldızlarımı
ve her zaman gülümsediğini gördüğüm Ay’ı düşünüyorum.Her akşam
yıldızlarla oyun oynuyorum, seni taklit ediyorum onlara anne.
Sabaha kadar onlarla konuşuyorum, sonra kızıyorum onlara “Üşümediniz
mi siz daha, hadi artık içeri girin.” diye...Sabah oluyor
ya tek tek kaybolmaya başlıyorlar, hoşuma gidiyor. Sonra seni
düşünüyorum. Ben de yatağıma gidiyorum ama hep seninle uyuyorum
anne.Seni düşünerek dalıyorum uykularıma, hiç uyanmak istemiyorum.
Çünkü sen, her zaman rüyalarımı süsleyen, tek, taze bir çiçek
oluyorsun, koruyorum seni kimse koparmasın diye ama her seferinde
seni o adam, o kazayı yapan adam hırçınca koparıyor, uzaklaştırıyor
benden. O, rüzgâr oluyor anne, tutamıyorum hiçbir zaman onu.Esip
her yeri yerle bir edip gidiyor tıpkı seni hayattan yok ettiği
gibi ve ben korkuyla, heyecanla ve gözlerimdeki yaşlarla sıçrayarak
uyanıyorum.Ben uyandığım zaman güneş, altın ışıklarını, bahçedeki
meşe ağaçlarının arasından odamın camına yansıtmış oluyor,
senin diktiğin ağaçların arasından... Biliyor musun anne,
o ağaçlar bana seni yansıtıyor, bana seni hatırlatıyorlar.
Özlüyorum seni anne. Sen olmadan, hayatın iliklerine işlemiş güzellikleri
göremiyorum belki de görmek istemiyorum onları, görürsem güzellik
farkedildiğinde bırakılmaz ya bırakamam onları, sensiz yaşamak
zorunda kalırım diye korkuyorum ama ben onları sensiz yaşamak
istemiyorum. Bu yüzden çıkmıyorum dışarı anne, konuşmuyorum
kimseyle. İçime gömdüğüm koca bir sevgiyle günlerimi sayıyorum,
senin yanına geleceğim günü...
Yıldızlarla seni oynuyorum, güneşle seni görüyorum, bulutlarla selâm yolluyorum
sana anne, gözyaşlarımı yağmurlara karıştırıyorum, buhar olup,
sana benden haber versinler diye...
