Elif ÖZDEN*
16. Cad. 2/35 Yesilevler Mah.
Demetevler/ANKARA
Sessizlik..
Gündüzleri, kıyametin koptuğu bu âlemde, bana görünen gecenin bu sessizliği,
ertesi güne bir hazırlık mıydı? Bu kafayla, Dünya’nın Güneş
etrafında dolaşmasıyla, gece ve gündüzün oluştuğunu bilmesem,
gündüzleri etrafı ısıtmaktan yorulup, köşesine çekilmiş bir
kahraman var diye yorumlayacağım. Evet yeryüzünde de hep kahramanların
olduğu gibi.
Ya gizli kalmış kahramanlar nerede?
Yanına her sokulduktan sonra
daha iyi parlayan yıldızlardan sadece kendi etrafında hafif
hafif parlayan şu yıldız belki de bir kahraman. Belki o, çok
yıldızlara âşık oldu ama hepsini unuttu; olmamış, yaşamamış
gibi davrandı. Etrafında onu yutmak isteyen gezegenlere direndi.
Her seferinde, gece olduğunda, ortalığa ışıl ışıl çıkmak için
gündüzleri kendisiyle savaştı. Zamanla yarıştı ve gece var
olma düşüncesi ile kendisini eğitti.
Gündüzleri duymadığı ezanları, o geceleri yüreğinde okuyordu. Gündüzün
uykuya daldığı o saatlerde, her yaşadığı kargaşaya göğüs gerdi
ve her defasında daha bir hırslandı, güçlendi...
